5 mei: Internationale Dag van de Verloskundige

Zondag 5 mei is het de Internationale Dag van de Verloskundige. In het kader van deze dag is er vanuit ons samenwerkingsverband met alle eerstelijnspraktijken uit de regio (GGeO) een interview gemaakt. De kortst afgestudeerde eerstelijns verloskundige (Chantal Gesman) en de langst afgestudeerde eerstelijns verloskundige (Francis Kroon) worden geïnterviewd.


Chantal Gesman

Chantal Gesman

Chantal, hoe lang werk jij als verloskundige? En hoe lang werk je nu in Baarn?
Ik werk als verloskundige vanaf april 2018, ik ben begonnen als waarneemster in diverse praktijken in de regio. In Baarn ben ik begonnen sinds 1 februari dit jaar, dus nog erg kort. Maar ik heb het enorm naar mijn zin.

Hoe ben jij gekomen tot de keus om verloskundige te worden?
Ik wilde altijd al verloskundige worden, maar dacht dit nooit te kunnen, doordat ik van kleins af aan al niet goed was met studeren.

Als kind zijnde wilde ik dan ook gaan werken met kinderen, maar had nog geen idee of dit als verpleegkundige, kraamverzorgster of kinderkapster zou zijn. Later deed ik vmbo en mocht een maatschappelijke stage lopen, dit probeerde ik dan toch maar bij een verloskundigenpraktijk. En ja, dit mocht en ik was verkocht na 3 bevallingen die week. Vanaf dat moment, heb ik er alles aan gedaan om naar de verloskunde academie te mogen.

Is het vak ook echt zoals je het had verwacht?
Ja zeker, en nog veel leuker. Wanneer ik een lange dienst achter de rug heb met een bevalling 's nachts en veel visites overdag, merk ik wel dat het zwaarder is dan ik dacht voor ik aan de opleiding begon. Maar hierdoor niet minder leuk.

Welke aspecten van je werk blijken veel leuker te zijn dan je had verwacht en welke vallen tegen?
De spreekuren vind ik leuker dan ik had verwacht. Het opbouwen van een band met je cliënten hierin vind ik vooral erg leuk en daardoor fijn om een bevalling mee in te gaan. Wat ik minder leuk vind, is de hoeveelheid administratie die je tegenwoordig hebt. Alles moet genoteerd worden.

Wat is jouw mooiste ervaring tot nu toe?
De vele mooie thuisbevallingen die ik al heb mogen begeleiden blijven een van de mooiste momenten uit mijn werk. Er is niet één specifiek mooiste moment, maar een mooi moment was o.a. een prachtige thuisbevalling. Deze cliënt durfde geen bevalplan te schrijven, omdat ze dacht dat dit toch niet uit zou kunnen komen bij een eerste kindje. Het was een prachtig stel die samen de weeën doorstonden en uren onder de douche hebben doorgebracht. Ze hadden de mensen erbij die zij dichtbij wilde. Na 20 minuten persen beviel ze van een prachtige dochter op de baarkruk en riep; "Ik ben bevallen volgens mijn perfecte bevalplan die ik niet durfde te schrijven!" Na deze casus stond ik zelf ook weer even stil. Ik was nog niet zo lang aan het werk als verloskundige, vond het soms nog spannend, maar was er ook volledig klaar voor om een prachtige carrière in te gaan. Het werken als verloskundige was mijn perfecte plan die ik niet durfde te schrijven voor de toekomst.

Heb je ook al wel eens iets verdrietigs meegemaakt?
Helaas wel, mijn allereerste dienst als verloskundige werd ik nog tijdens de overdracht gebeld door een dame met minder leven. Tot mijn grote spijt bleek dit een overleden kindje in de buik. Dit moment vergeet je nooit meer en vormt je als verloskundige.

Als jij morgen iets kon veranderen aan je werk, wat zou dat zijn?
Niet zo veel, ik hoop vooral dat we in de toekomst als eerstelijners kunnen blijven werken en dat de thuisbevallingen blijven.

Kom jij vaak collega’s van andere praktijken tegen?
Tijdens de diensten op de verloskamers kom je nog wel eens iemand tegen, tijdens een vergadering of bij een bijscholing, maar nee, niet heel vaak.

Is het contact binnen de regio met andere verloskundigen belangrijk voor jou?
Ik merk dat je daardoor wel fijner werkt, als je een andere collega kent en samen in de nacht aan het werk bent is het gezelliger. Daarnaast vind ik het belangrijk dat we op één lijn in de regio kunnen werken met een fysiologische (natuurlijke) visie. Dan helpt het zeker als je contact hebt met collegae uit de regio.

Wat zou jij de (toekomstige) zwangeren die dit lezen, willen meegeven?
Bedenk wat jij wilt in je zwangerschap, de bevalling en je kraamtijd. Het is jullie moment, van jou en je partner, niet die van de zorgverlener. Natuurlijk helpen onze adviezen en is het goed om hierbij stil te staan, maar er zijn ook zeker momenten waar je als zwangere zelf over na kunt denken en beslissen. Schrijf jou perfecte plan, maar weet dat hier soms wat aan gesleuteld moet worden voor het meest optimale resultaat.

Francis: 

Francis Kroon

Francis Kroon

Hoe ben jij gekomen tot de keus om verloskundige te worden?
Om voor dit vak te kiezen kwam eigenlijk een beetje voort uit  toeval. Ik wist niet zo goed wat te gaan studeren en was wel in studie Engels geïnteresseerd. Maar op de beroepenmarkt  op de middelbare school lag een folder over de opleiding tot “vroedvrouw” zoals dat vroeger heette, en ik  besloot  dit een kans te geven. Om tot die opleiding toegelaten te worden was echt bijna onmogelijk, 10 % van de aanmelders werd aangenomen. En daar was ik bij!

Is het vak ook echt zoals je het had verwacht?
Vroeger was het echt alleen maar ”handwerk” en met veel gevoel en voelsprieten te werk gaan. Dat vind ik geweldig. En dankzij die tijd en de huidige toevoeging van “technologie” maakt  dat ik zeer ervaren ben en ook op mezelf kan vertrouwen. Vroeger was het veel “normaler” om zwanger te zijn en soms denk ik ook wel eens ,veel makkelijker. Er waren in die tijd geen keuzes uit allerlei testen en echo’s bijvoorbeeld , je was zwanger en dat was reden tot dankbaarheid, blijdschap en vertrouwen op eigen lichaam en eigen kind. Het is jammer dat dat vertrouwen op de natuur zal ik het maar even noemen, tegenwoordig toch wat ver te zoeken is .Dat vind ik absoluut moeilijk aan heden ten dagen, de zwangere is niet meer gewend om  vol vertrouwen op een voorspoedig verloop vanuit eigen kracht en kunnen de zwangerschap en baring te doorlopen.

Wat is jouw mooiste ervaring tot nu toe?
Aan leuke en fantastische verhalen geen gebrek maar deze is wel grappig. Ik werd eens door een barende gebeld dat ze aan het bevallen was. Ik hoorde al door de telefoon dat het snel ging. Aldaar aangekomen had mevrouw volledige ontsluiting. Wat naar het ziekenhuis gaan, zeker in haar geval met de komst van het tweede kindje, mij onverantwoord leek en zei haar dat ze nu en thuis ging bevallen. Dat was echt haar wens niet en ze sprong op van het bed en liep naar de trap om naar beneden te gaan. Op de tweede tree, net toen ik haar bij de arm had om toch echt mee terug te nemen naar de slaapkamer, braken haar vliezen. Vloerbedekking op zowel trap,  gang als slaapkamer nat. Net op tijd had ik haar  op bed en een prachtige baby werd geboren. Achteraf zei ze: dat komt mooi uit, nu moet mijn man me wel nieuwe vloerbedekking geven!

Welke aspecten van je werk blijken veel leuker te zijn dan je had verwacht?
Het is, en nog steeds na 32 jaar, fantastisch om een vrouw met haar partner te begeleiden om in eigen  kracht hun zo gewenste baby op de wereld te zetten. Het blijft een wonder en elke keer weer uniek.

Hoe ben jij gekomen tot de keus om verloskundige te worden?
Om voor dit vak te kiezen kwam eigenlijk een beetje voort uit  toeval. Ik wist niet zo goed wat te gaan studeren en was wel in studie Engels geïnteresseerd. Maar op de beroepenmarkt  op de middelbare school lag een folder over de opleiding tot “vroedvrouw” zoals dat vroeger heette, en ik  besloot  dit een kans te geven. Om tot die opleiding toegelaten te worden was echt bijna onmogelijk, 10 % van de aanmelders werd aangenomen. En daar was ik bij!

Is het vak ook echt zoals je het had verwacht?
Vroeger was het echt alleen maar ”handwerk” en met veel gevoel en voelsprieten te werk gaan. Dat vind ik geweldig. En dankzij die tijd en de huidige toevoeging van “technologie” maakt  dat ik zeer ervaren ben en ook op mezelf kan vertrouwen. Vroeger was het veel “normaler” om zwanger te zijn en soms denk ik ook wel eens ,veel makkelijker. Er waren in die tijd geen keuzes uit allerlei testen en echo’s bijvoorbeeld , je was zwanger en dat was reden tot dankbaarheid, blijdschap en vertrouwen op eigen lichaam en eigen kind. Het is jammer dat dat vertrouwen op de natuur zal ik het maar even noemen, tegenwoordig toch wat ver te zoeken is .Dat vind ik absoluut moeilijk aan heden ten dagen, de zwangere is niet meer gewend om  vol vertrouwen op een voorspoedig verloop vanuit eigen kracht en kunnen de zwangerschap en baring te doorlopen.

Wat is jouw mooiste ervaring tot nu toe?
Aan leuke en fantastische verhalen geen gebrek maar deze is wel grappig. Ik werd eens door een barende gebeld dat ze aan het bevallen was. Ik hoorde al door de telefoon dat het snel ging. Aldaar aangekomen had mevrouw volledige ontsluiting. Wat naar het ziekenhuis gaan, zeker in haar geval met de komst van het tweede kindje, mij onverantwoord leek en zei haar dat ze nu en thuis ging bevallen. Dat was echt haar wens niet en ze sprong op van het bed en liep naar de trap om naar beneden te gaan. Op de tweede tree, net toen ik haar bij de arm had om toch echt mee terug te nemen naar de slaapkamer, braken haar vliezen. Vloerbedekking op zowel trap,  gang als slaapkamer nat. Net op tijd had ik haar  op bed en een prachtige baby werd geboren. Achteraf zei ze: dat komt mooi uit, nu moet mijn man me wel nieuwe vloerbedekking geven!

Welke aspecten van je werk blijken veel leuker te zijn dan je had verwacht?
Het is, en nog steeds na 32 jaar, fantastisch om een vrouw met haar partner te begeleiden om in eigen  kracht hun zo gewenste baby op de wereld te zetten. Het blijft een wonder en elke keer weer uniek.

Hoe ben jij gekomen tot de keus om verloskundige te worden?
Om voor dit vak te kiezen kwam eigenlijk een beetje voort uit  toeval. Ik wist niet zo goed wat te gaan studeren en was wel in studie Engels geïnteresseerd. Maar op de beroepenmarkt  op de middelbare school lag een folder over de opleiding tot “vroedvrouw” zoals dat vroeger heette, en ik  besloot  dit een kans te geven. Om tot die opleiding toegelaten te worden was echt bijna onmogelijk, 10 % van de aanmelders werd aangenomen. En daar was ik bij!

Is het vak ook echt zoals je het had verwacht?
Vroeger was het echt alleen maar ”handwerk” en met veel gevoel en voelsprieten te werk gaan. Dat vind ik geweldig. En dankzij die tijd en de huidige toevoeging van “technologie” maakt  dat ik zeer ervaren ben en ook op mezelf kan vertrouwen. Vroeger was het veel “normaler” om zwanger te zijn en soms denk ik ook wel eens ,veel makkelijker. Er waren in die tijd geen keuzes uit allerlei testen en echo’s bijvoorbeeld , je was zwanger en dat was reden tot dankbaarheid, blijdschap en vertrouwen op eigen lichaam en eigen kind. Het is jammer dat dat vertrouwen op de natuur zal ik het maar even noemen, tegenwoordig toch wat ver te zoeken is .Dat vind ik absoluut moeilijk aan heden ten dagen, de zwangere is niet meer gewend om  vol vertrouwen op een voorspoedig verloop vanuit eigen kracht en kunnen de zwangerschap en baring te doorlopen.

Wat is jouw mooiste ervaring tot nu toe?
Aan leuke en fantastische verhalen geen gebrek maar deze is wel grappig. Ik werd eens door een barende gebeld dat ze aan het bevallen was. Ik hoorde al door de telefoon dat het snel ging. Aldaar aangekomen had mevrouw volledige ontsluiting. Wat naar het ziekenhuis gaan, zeker in haar geval met de komst van het tweede kindje, mij onverantwoord leek en zei haar dat ze nu en thuis ging bevallen. Dat was echt haar wens niet en ze sprong op van het bed en liep naar de trap om naar beneden te gaan. Op de tweede tree, net toen ik haar bij de arm had om toch echt mee terug te nemen naar de slaapkamer, braken haar vliezen. Vloerbedekking op zowel trap,  gang als slaapkamer nat. Net op tijd had ik haar  op bed en een prachtige baby werd geboren. Achteraf zei ze: dat komt mooi uit, nu moet mijn man me wel nieuwe vloerbedekking geven!

Welke aspecten van je werk blijken veel leuker te zijn dan je had verwacht?
Het is, en nog steeds na 32 jaar, fantastisch om een vrouw met haar partner te begeleiden om in eigen  kracht hun zo gewenste baby op de wereld te zetten. Het blijft een wonder en elke keer weer uniek.

Is het contact binnen de regio met andere verloskundigen belangrijk voor jou?
Vroeger waren er allemaal als het ware losse praktijken. Tegenwoordig zijn de verloskundigenpraktijken die  in een regio met hetzelfde ziekenhuis samenwerken vaak samen sterk in een vereniging of coöperatie. Hier in ’t Gooi en omstreken zijn alle praktijken lid van de coöperatie GGeO ( Geboortezorg Gooi en Omstreken). Dat maakt ons als toch aparte praktijken sterk in samenwerking, kunde en kennis. We zijn er voor en met elkaar. Voor en met de zwangeren.

Kom jij vaak collega’s van andere praktijken tegen?
We vergaderen op gezette tijden, zorgen dat er een sterkte eerstelijns verloskundige zorg is die goed is gereguleerd en we op eenduidige wijze werken en volgens de nieuwste inzichten.

Is het contact binnen de regio met andere verloskundigen belangrijk voor jou?
We kennen elkaar goed en komen elkaar natuurlijk ook vaak tegen op de verloskamers.

Wat zou jij de (toekomstige) zwangeren die dit lezen, willen meegeven?
Ik zou de zwangeren heel graag willen zeggen: heb vertrouwen in jezelf en je baby! De verloskundige weet hoe sterk jullie zwangeren zijn!

Nicolette Passmann